Objawienia w La Salette – obietnice, historia, relacje

media-325088-2

Pewnego pięknego dnia, 19 września 1846 roku dwoje dzieci, Maksymin i Melania zajmowało się wypasem krów, kiedy to dzwony wzywały na Anioł Pański. Dzieci popędziły krowy w kierunku wodopoju, same udając się na spoczynek po strawie i zasnęły. Melania zerwała się ze snu i ruszyła na poszukiwanie stada, które na całe szczęście nie uciekło. Tak właśnie zaczyna się ta podobna do baśni historia objawienia maryjnego pewnych młodych ludzi na La Salette. Dzieci opowiadały tę historię wielokrotnie z wielkim przejęciem, mimo braku wiary w nią ze strony lokalnych mieszkańców. Jednak  nie zraziło to ich, co pozwala wierzyć w autentyczność historii.

Templariusze – zakon od podszewki

images

Dziś przeniesiemy się w czasy średniowieczne i spróbujemy rozwikłać wiele tajemnic, które krążą o rycerzach Boga, czyli templariuszach. Czy prawdziwe były oskarżenia o ich pokaźne majątki, których dorobili się w imię nawracania pogan? Czy głoszenie herezji było jedynym powodem zakończenia ich działalności? To i wiele więcej w pońizszym artykule.

Templariusze to tak naprawdę Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa Świątyni Salomona. Był to, jak sama nazwa wskazuje, zakon rycerski. Podlegał on Kościołowi Rzymskokatolickiemu. Co do daty powstania zakonu nie ma jednoznacznych informacji, historycy podają trzy daty, 1118, 1119 i 1120 rok. Jego założycielem był Hugo de Payens, który wraz ze współzałożycielami złożyli śluby czystości, ubóstwa, posłuszeństwa i walki za wiarę. Rycerze zobowiązali się do ochrony pielgrzymek i zabezpieczenia szlaków pielgrzymkowych. Od króla Jerozolimy otrzymali oni kościół zaadaptowany z meczetu oraz pobliski pałac, które został szybko przemianowany na ich główną bazę.

Judasz Iskariota – los przesądzony z góry?

judasz

Nie tak dawno poruszaliśmy tematykę tego, czy los człowieka jest narzucony już w momencie przyjścia na świat(fatum ciążące na nim przez całe jego ziemskie pielgrzymowanie) czy sam decyduje w jakim kierunku podąży jego życie osobiste czy zawodowe, artykuł dokładniej tutaj. Dziś skupimy się na postaci nieco kontrowersyjnej i postrzeganej jako negatywny przykład, lecz na podstawie życia tego apostoła również można wyciągać pouczające wnioski, więc poniższa lektura na pewno nie pójdzie na marne.

Judasz Iskariota był bez wątpienia najbardziej kontrowersyjnym Apostołem Jezusa. Nie tylko sprzedał on Zbawcę za 30 srebrników, ale i jako jedyny nie został uznany świętym. Jednak nie była to jednoznacznie negatywna postać, gdyż wedle przekazu św. Mateusza porzucił on swe wynagrodzenie i popełnił samobójstwo, co świadczy o tym, iż nie była to osoba pozbawiona sumienia i skrupułów.

Za Judaszem nie przepadał żaden z ewangelistów, jednak szczególnie niekorzystnie wypowiadał się na jego temat św. Jan, który wprost mówił o nim diabeł wśród Apostołów. Jednak sprawdzonych informacji na jego temat jest stosunkowo niewiele, o wiele więcej krąży legend i podań ludowych, które to mogą wyjaśnić wiele z jego czynów. Niestety nie mamy stuprocentowej pewności co do ich prawdziwości, a część wręcz zakrawa o mity.

Św. Maksymilian Maria Kolbe – wiara ponad życie

063330_kolbe_34

W przypadku tego świętego słowa Jezusa „nikt nie ma większej miłości od tego, kto życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” spełnia się w całej pełni. Prześledźmy zatem poszczególny etapy jego biografii, aby zrozumieć dlaczego odważył się poświęcić własne życie za nieznanego człowieka.

Św. Maksymilian Maria Kolbe, właściwie Rajmund Kolbe to jeden z bardziej ofiarnych świętych czasów współczesnych. Żył na przełomie dwóch wieków, więc doświadczył jednego z najgorszych okresów w historii Europy i świata.

Maksymilian Kolbe przyszedł na świat 8 stycznia 1864 roku w Zduńskiej Woli, leżącej na terenie zaboru rosyjskiego. Jego ojciec był z pochodzenia Niemcem, matka Polką. Z powodów ekonomicznych rodzina Kolbe przeniosła się wkrótce do Łodzi. 1897 rok przyniósł przeprowadzkę do Pabianic, gdzie miało miejsce wydarzenie nieodwracalnie zmieniające jego życie. W 1906 w kościele św. Mateusza w Pabianicach Rajmund miał objawienie. Ukazała mu się Najświętsza Maryja Panna trzymająca w ręku dwie korony, białą i czerwoną. Czerwona oznaczała męczeństwo, a biała czystość. Rajmund miał wybrać jedną z nich, wziął obie.